Het einde van mijn tocht Down Under

Ik zit in een internet cafe op de hoek van de straat waar mijn hostel zich bevindt. Dit omdat het hostel een belachelijke prijs vraagt voor het internet. De grootste les die ik hier geleerd heb: Australië is duur! Ik heb een groot beroep moeten doen op mijn inventiviteit wat betreft het omgaan met geld om hier te kunnen overleven. Het duurde even, maar ook in Australië heb ik geleerd hoe je goedkoop toch fatsoenlijk kan overleven. Ik heb in de afgelopen 2 weken sinds mijn laatste post weer enorm veel verhalen opgedaan, maar ik zal me beperken tot de twee meest opmerkelijke. Het volgende is een verslag van een man in mijn hostel in Melbourne.

"Ik sta voor de spiegel, en bekijk mezelf kritisch. Ik trek de pet nog wat meer naar rechts op mijn hoofd om het een wat speelsere aanblik te geven en oefen mijn houding. Handen op de rug, mijn blik één van neutrale interesse. In mijn hostelkamer ligt alles al klaar: een fles alcohol, een paar geurkaarsjes, massage olie. Vandaag zou het toch moeten lukken. Toen ik vanmorgen bij de receptie rondhing zag ik een nieuwe groep binnenkomen, voornamelijk jonge meisjes. Nieuwe prooien op mijn jachtterein. Ik ben 43, maar vind mezelf er niet zo uitzien. Toegegeven, ik heb een buikje, mijn haarlijn trekt zich wat terug en de grijze plukken vallen niet meer te negeren, maar dit is juist in mijn voordeel! Vrouwen houden toch van wat ervaring? En ervaren in het leven ben ik. En ook in wat ik te bieden heb. Ik was hiervoor in Thailand, maar daar was het nou niet bepaald een uitdaging. Meestal eindig je toch met zo'n meisje betalen. Ik heb echter de tering naar de nering gezet: met een week massage cursus onder de riem zou ik toch genoeg te bieden moeten hebben voor het vrouwvolk in Australië. Het loopt niet voorspoedig, dat zie ik ook wel, maar alle begin is moeilijk. Ik loop naar de bar, en kijk wat rond. Voorlopig alleen maar meisjes die mijn machtig klauwen al ontschoten zijn. Ik snap er niets van, ze kijken mij allemaal na, praten over me, maar als ik ze dan benader spelen ze ineens "hard to get". Ik loop mijn vaste rondje rond de pool tafel. Jonge jongens zijn daar aan het spelen. Ik heb het nooit gekunt. misschien als ik me bij hun aansluit krijg ik wat meer aandacht van de vrouwen. Ik pak de poolkeu en de bal, en speel er wat mee, in de hoop dat een van de jongens me uitdaagt voor een potje. Ik probeer ze te imiteren, maar het valt nog niet mee dat pool spelen. De jongens negeren me ondertussen uitdrukkelijk. Ik vraag me af wat ze tegen me hebben! Ik was toch ook jong. Ooit.. Toegegeven dat was 20 jaar geleden, maar toch. Ik bezit toch nog steeds die jonge geest! Ik loop van de pooltafel om de receptie heen richting de keuken. Ook hier zie ik geen onbenaderd meisje lopen. Misschien is het tijd om van hostel te wisselen. Het zal vast aan het type meisje liggen dat in dit hostel komt. Een tikje teleurgesteld loop ik richting mijn kamer. Onderweg kom ik een meisje tegen die ik herken van de groep die vanochtend het hostel is binnen gekomen! En ze is alleen! Ik besluit haar aan te spreken in de lift. 'hey! ben je nieuw hier?' Het meisje kijkt me wat ongemakkelijk aan. 'ja' antwoordt ze. 'Heb je soms zin in een massage, of een drankje? Ik heb drank op mijn kamer' klinkt mijn verleidelijk aanbod. Ze kijkt me aan met grote ogen, stamelt een excuus en stapt de lift uit. Ik blijf wat beteuterd achter. Ik snap niet zo goed wat ik fout doe.. Misschien is de pet toch wat gewaagd?"

Stay tuned for more!